عشق

میان ِ من و تو
رابطه‌ی عشقی ِ دشواری ست
که به مقاومتِ در برابرش نمی اندیشم
یا به مخالفت ِ با آن
که عشق ِ بزرگ ، همواره عشقی ست دشوار
و اشتباه است اگر فکر کنیم
که سوار بر کاسکه ای طلایی به سراغمان می آید‎
در حالیکه فرشتگان آن را می‌کشند
یا اینکه مثل ِ ماه ی پنهان شده اش می یابیم
لابلای ِ رختخواب‏هامان
یا خال ِ آبی ِ کوچکی
در سمت ِ راست ِ کمرمان
نزار قبانی

. . .

آدم باید بدبیاری ها و غصه هاشو پنهون کنه، به قول مادربزرگ خدا بیامرز دشمن شاد میشه و دل اونایی که دوسيِت دارن میلرزه از غصه هات
آدم باید خوشبختی و خنده هاشو هم پنهون کنه ممکنه دیو سیاه بفهمه و حسودی کنه و طلسمش کنه
دیو سیاه هم که بوی خوشبختی آدم بهش نخوره هستن آدمایی که از دیو سیاه هم سیاهترن و فقط کافیه ببینن لبخند سرخوش و شیطون پنهون گوشه لبت رو ... طلسمشون دیگه باطل سحر نداره

. . .

روزه ها رو با بوسه تو افطار کردن

دستها

همین که دست دراز می کنی
که دست هام را از بلاتکلیفی نجات دهی
کابوس ها سرشان را می گذارند و
می میرند
[+]

بهار 90

گیاه وحشی کوهم

در انتظار بهار

مرا نوازش و گرمی به گریه می‌آرد

مرا به گریه میار.




ژاله اصفهانی"ا"

خاطره

سه شنبه 25 اسفند 88 رستوران نایب

بهار

برخيز و بيا
برخيز و به جاده نگاه نکن
که هميشه خود را به تاريکي مي‌زند
فهميده‌ام هرکس چراغ جاده خود بايد بوده باشد.

حيف نيست
بهار
از سر اتفاق بغلتد در دستم
آن وقت
تو نباشي!

«شمس لنگرودي»